Դաշնակները, եւ ծակ թմբուկները

Դժբախտաբար միշտ եղած են դաշնակցականներ, որոնք յանկարծ կը դառնան հակադաշնակցական: Իրենք իրենց էութեան մէկ մասնիկը, բաղադրիչը, կ’ուրանան:

Այդ – արտակարգ բայց ոչ անսովոր – երեւոյթը աւելի ցայտուն դարձաւ, երբ որ այս Հայաստանը իր անկախութիւնը հռչակեց, եւ դարձաւ իբրեւ թէ «պետութիւն»:

Այսինքն, այդ պատահական ինքնաժխտումի պարագաները դարձան ցայտուն՝ յաճախականութեան եւ քանակային իմաստներով միայն, ոչ թէ կարեւորութեան չափով: (Չնայած, ոմանք իրենք զիրենք Զօրավար Անդրանիկ կը կարծեն… Կամ ընդհանրապէս՝ Վերին Արտի Ցորենը… Եւ նոյնիսկ ըստ այնմ, կը գտնեն ալ իրենց տեսակին շատ յարմար հետեւորդներ…)

Իսկ որ վերջին տարիներուն, որոշ դաշնակցականներ իրենց ուխտը դրժեցին, ուղղակի՝ փաշինյանիզմի պատճառով (կամ պատճառաբանութեամբ…), դա էլ փաշինյանիզմի տիպական, բնորոշ ազդեցութիւնն է: Արտադրանք մը եւս՝ 2018ին գարնան յայտարարուած այդ նշանաւոր «կախարդական փայտիկ»ին: Որ ինչե՜ր պիտի կերտէր ու կառուցէր, բայց որ միայն ու բացառապէս փճացուց, աւերեց ու քանդեց, այն քիչը իսկ՝ որ գոնէ կար, որ ունէինք: Եւ այդ «կախարդական փայտիկ»ին կոտոշաւոր մուրճի վերածուիլը – որ խորքին մէջ, աւելի պատշաճ ու անկեղծ խորհրդանիշն է՝ շարունակուող խորտակիչ գործընթացին -, տակաւին չտեսնելու կու տան, իրենց աններելի մոլորումը ընդունիլ չուզողմերը:

Սակայն վերջին վերլուծումով, հաշուի առնելով նաեւ Սփիւռքը (որու ամբողջական ուժին եւ ուժականութեան, ի դէպ, տակաւին ծանօթ չեն այն – իրենց երկիրը տակաւին չլքած – հայաստանցիներն ու արցախցիները, որոնք դեռ յիսուն տարեկանէն վար են…), ներազգային ռազմաճակատի վրայ, այս դժոխածին վարչակարգին դիմադրող ամենազօրեղ ուժը – համեմատական կարգով, հաստատ -՝ ՀՅԴաշնակցութիւնն է:

Մինչդեռ, այս համաշխարհային Կազմակերպութիւնը (եւ ոչ միայն ՀՅԴ անունը կրող կուսակցութիւնը – եւ այս ալ լաւ չեն գիտեր, Անդրկովկասէն տակաւին չփախած հայերից շատերը -), դաշնակցական միջազգային Կազմութիւնը, յետ-սովետական ժամանակաշրջանին, Հայաստանի մէջ, բնաւ ու երբեւիցէ չէ ունեցած այդ երկրին նախկին երկու նախագահներուն տեղայնական կարողութիւնները, քաղաքա-տնտեսական շրջանակը, միջոցները, կապերը, ցանցերը: Լծակներն ու ծծակները:

Ուրեմն, հա, որոշ չափով անախորժ է տեսնելը որ մի քանի դաշնակցականներ, դարձան քիչ թէ շատ փաշինյանական (քանզի, միշտ ալ յստակ չէ… ոմանք կարծես արդէն, հիմնականօրէն անձնական պատճառներով, հակադաշնակցական էին, եւ փաշինյանիզմը միայն շողշողուն առիթ մը եղաւ, որ իրենց իսկական գոյնը դուրս տան) :

Սակայն վստահաբար – եւ անհամեմատօրէն – աւելի ցնցիչ է դիտելն ու անդրադառնալը, ամէն օր – օրը նոյնիսկ մի քանի անգամ -, թէ ինչպէս՝ ամբողջ պետական կառոյց մը, յատկապէս իր ԱԱԾով, դատախազութեամբ, բազմաթիւ դատաւորներով, բոլոր ոստիկաններով ու լման բանակով, տեղի ունեցած – եւ դեռ ընթացիկ – Հայոց Աղէտով հանդերձ, կը ծառայեն՝ Փաշինյանի մը:

Ի դէմ՝ քսան տարի շարունակ միեւնոյն ԱԱԾներու, մամածըներու եւ մնացեալ բոլոր իբրեւ թէ պետական հիմնարկներ ներկայացնողների նախկին տէրերը եղած, այդ բոլորին սնանողները, կերակրողները եւ փառապանծ ստնտուները հանդիսացած, սոյն կարծեցեալ «պետութեան» նախորդ երկու գերագոյն պետերը: Որոնք մինչդեռ, իրենց վախտ, որքան ամուր, զօրաւոր եւ ուժեղ կ’երեւնային:

Դեռ չխօսելու համար քսան տարի շարունակ երկրի սանձները բռնած վերոնշեալ նախագահներուն իրբեւ թէ մերձաւորները, այլ ու այլազան հեղինակութիւններ ունեցող դաշնակիցները, բազմատեսակ Օրինաց-մոռինացները, Դոդիներն ու մօտիները, կարծեցեալ մօտիկները, որոնք յանկարծ իրենց դողդոջուն տոտիկները իրենց – խոշոր – վիզերուն անցուցած, հոփ, մէկէն անհետացան, պահուըտեցան: Ni vu, ni connu… Ամէն մէկը՝ իր գործերո՜ւն… Թէկուզ հենց որ յատուկ, փոքրիկ զանգակը հնչէ, անոնք ալ վազելով կու գան. կը փութան, փութանաների նման ծունկի գալու համար՝ Պէթմէնի վատ ֆիլմէ մը դուրս ելած, հայերուն վայել այդ ամենակարող Փենկուէնին առջեւը:

Չէ… այս «Հայաստան»ը իրօք արժանի չէր, ՀՅԴ-ին՝ https://haytougchamlian.blog/հայաստանը-արժանի-չէ-հյդ-ին/

Ափսոս:

Oh well…

Հայդուկ Շամլեան

04 Յունուար 2022

«Բայց մենք չընկանքմենք միշտ կանք 
Մենք չհանգանք, դեռ կը գանք…»
Ենթա-գրացանկ / Սփիւռք 
Ենթա-գրացանկ / Հայկական Հարց 
Ենթա-գրացանկ / Հըդահիւն 
Ենթա-գրացանկ/ Շուշի...

Ընդհանուր Գրացանկ

Գլխաւոր Մուտք