2015

Այդպէս կոչուած «Հիմնադիր Խորհրդարան»ի շարժման նկատմամբ ժողովրդային նշանակալից զօրակցության պակասը, չասելու համար չգոյությունը, բացատրվում է այն պարզ իրողությամբ որ, երկրի կացության մասին անոր հնչեցուցած չափից դուրս զիլ ահազանգը, ըստ խորքի, ըստ էության՝ անհիմն է:

Չափազանց ծայրահեղ հաստատումներ՝ առանց փաստի, առանց ոչ իսկ տարրական, իսկական օրինակների. զգացական պոռթկումներ, մակերեսային զրպարտություններ `առանց միջուկի. պոռչտուք, հիստերիա, մաղձ, դառնություն եւ ատելություն… ոնց որ անմիջական Յայտնությունը( ափոկալիփս) յայտնող մի աղանդ լինի:

Այս է նաեւ պատճառը որ մասսայական բողոք չկա, հակառակ անոր պարագլուխների ձերբակալման – հաւանաբար – զուտ սկզբունքային գետնի վրայ վիճելի երեւոյթին: Կանխարգելիչ գործողություն է կատարվել. երկու չարից փոքրագոյնը. այո, այս պարագային գոնէ կարելի է թերեւս խոսել «քաղաքական բանտարկյալների» մասին, սակայն նաեւ, այս յատուկ պարագային, երեւի շատ ել հայեր չեն յուզվում այդ նիւթով… Հակառակ իր բազմաթիւ թերություններին, հայ ժողովուրդը ունի նաեւ մի առողջ ջիղ. այս պարագային, խնդիրը հասել է, դպել է այդ ջիղին. ողջախոհության հարց է:

Ամեցաւալին այն է թէ ամեն բան կարող էր տարբեր լինել, եթէ չլիներ այդ անմիտ, բթամիտ, յիմար ու համառ, զզվելի եւ ինքնաքանդիչ մարտավարությունը՝ քաղաքական ներազգային շարժում մը կապել ջանալու Ցեղասպանության:

Այս բնոյթի եւ այս աստիճանի մակաբուծություն չի կարող ընդունել հայությունը. հետեւաբար, այս «շարժման» հիմնական իրագործումը մինչեւ օրս այն է որ ան արդարացուց իշխանության ոչ տակաւին լիովին ժողովրդավար էությունը, եւ մինչեւ իսկ հանդուրժելի դարձուց «քաղաքական բանտարկյալի» տեսական կարելիությունը, Հայաստանում… շնորհաւորություն, այս մեծ յաղթանակին համար…

Հ.Շ.    –     Ապրիլ 2015

***********

Crónica de una muerte anunciada

.  Yerevan Urged To Evacuate Aleppo Armenians

“We are only asking the Armenian government to help transport us to Yerevan,” said Hranush Arakelian, a middle-aged Armenian woman trapped in Aleppo with one of her daughters and three other family members, including a toddler.”

.  Syrian Armenian Leaders Against Aleppo Evacuation

“we have nothing to do outside Aleppo or Syria.” said Zhirayr Reisian, the spokesman for the Aleppo diocese of the Armenian Apostolic Church”

Սփիւռքեան Հօտի մնացորդացը պահելու համար, որպէսզի տակաւին – ձեւական եւ արուեստական – իմաստ մը ունենան կարգ մը կառոյցներ, կարգ մը անձինք բացայայտօրէն պատրաստ են ժողովուրդը զանգուածային սպանդի ենթարկելու:

“we have nothing to do outside Aleppo or Syria” !

Այ՞ս է ուրեմն, Մայր Հայրենիքի նկատմամբ որոշ Սփիւռքի մը կեցուածքը !!

Նախընտրելի է մեռնիլ Սուրիոյ մէջ,  նահատակուիլ՝ – արդէն անգոյ – Սուրիոյ մը համար, քան թէ տեղափոխուիլ Հայաստա՞ն !

Թէ ոչ, պէտք է սպասել Արեւմտեան Հայաստանի ազատագրման, քանզի միայն այնտեղ կրնայ ապաստանիլ Սուրիահայութիւնը…

Նոյն մօտեցումը ապրեցանք – անոնք որ ողջ մնացին… -, Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմի ընթացքին:

Սակայն այն ժամանակ չկար ինքնիշխան Հայաստան, 
չկար Արցախ, 
չկար Հայոց Պետութիւն: 

Այժմ ինչպէ՞ս կարելի է արդարացնել այսպիսի մի մօտեցում:

Եթէ ոմանք կ’ուզեն անձնապէս մարտիրոս դառնալ, շատ բարի: 

Սակայն անոնք իրաւունք չունին ժողովուրդ ալ իրենց հետ տանելու դէպի անդունդ:

Հասկնալի է որ Հայաստանի իշխանութիւնները ջանան չխառնուիլ այս նիւթին, որովհետեւ անոնք կ’ուզեն յարգել Սփիւռքի առաջնահերթ ղեկավարութեան իրաւասութիւնները… Սակայն անոնք վստահաբար իրենց պարտականութիւնը լիովին կը կատարեն, եթէ փոխուի… «Դէպի Սուրիա» այս քստմնելի կարգախօսը:

Սփիւռքի պատկան ղեկավարները, այդ դաշտում տակաւին յատկանշական հեղինակութիւն ունեցող կազմակերպութիւնները, պէտք է որ փոխեն իրենց դիրքը, խստիւ միջամտեն, եւ վերջ դնեն այս անմիտ, անպատասխանատու, ինքնասպան քաղաքականութեան:

Հայ ժողովուրդը ծանրագոյն եւ ծայրագոյն վտանգի մատնուած է Սուրիոյ մէջ: Ջարդի սեմին են երեխաներ, կիներ, տարեցներ, անզէն հայեր:

Ամէն մարդ պիտի ապրի իր խղճին հետ:

Մ. Հայդուկ Շամլեան

Ապրիլ 2015