էջ 0001/ 2018

Արցախի Խորհրդարանում ներկայացված «Ազատ Հայրենիք», «Արցախի ժողովրդավարական» և ընդդիմադիր «Շարժում-88» կուսակցությունները հանդես են եկել հայտարարությամբ, որով կոչ են անում Ռոբերտ Քոչարյանի նկատմամբ կիրառել ազատությունից զրկելու հետ չկապված խափանման միջոց՝ հաշվի առնելով  նրա զգալի ավանդը հայկական երկու հանրապետությունների կայացման գործում:

Ահա դարձեալ Արցախն է որ կը փրկէ Հայ Ազգի պատիւը:

Ցաւով յիշեցնեմ սակայն որ ՀՅԴաշնակցութիւնն ալ ներկայացուած է Արցախի Խորհրդարանին մէջ, սակայն ըստ այս լուրին, ան միացած չէ այս կոչին:

Մինչ երբ որ Ռոբերտ Քոչարյանը դարձաւ Հայաստանի Նախագահ, ինք է որ անմիջապէս բանտէն հանեց Լեւոն Տէր-Պետրոսյանի կողմէ քաղաքական հալածանքի ենթարկուած եւ բանտարկուած դաշնակցականներ: Դեռ նշելու համար միայն այսքանը, բացայայտ մասը, այս ուղղութեամբ…

Դարձեալ շնորհաւոր Նոր Տարի:

ՀՇ

***********

Թէ Ռոբերտ Քոչարյանը, Նախագահ դառնալէն ետք, երկրի նախնական ու արդէն լրիւ թալանին եւ դեռ շատ մը այլ պատճառներով,  թէ Սերժ Սարգիսեանը որպէս նախագահ, 2008 ապրիլի պետական յեղաշրջման փորձի ձախողումէն ետք,  կրնային հեշտօրէն հետապնդման ենթարկել եւ բանտարկել Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը, այդ ալ՝ օրինական լուրջ եւ տոկուն հիմունքներով:

Չըրին:

Խի՞:

Որովհետեւ որպէս պետական տարրական ըմբռնողութեան տէր ղեկավարներ, անոնք գիտակից էին որ նախկին նախագահ մը բանտարկելը միայն վնաս կը բերէ երկրին ու ազգին, թէ ներքնապէս, թէ արտաքին գետնի վրայ:

Այժմու Վարչապետը շատ բան ունի սովորելիք իր բոլոր նախնիներից որոնք ծառայած են որպէս Պետութեան գերագոյն ղեկավարներ, եւ ոչ բացառապէս առաջին նախագահից:

ՀՇ

***********

Երեւանում Ապրիլ 2008-ին տեղի ունեցածը պետական յեղաշրջման փորձ մըն էր, զորս օրուայ Նախագահը, չվարանելով ստանձնելէ իր պետական պաշտօնական պատասխանատւութիւնը, տպաւորիչ չափաւորութեամբ, զոհերի նուազագոյն քանակով, ազդու կերպով կարողացաւ ձախողութեան մատնել, երկիրը փրկել:

Դէպքը անշուշտ ողբերգական է, սակայն շատ մը այլ երկիրներում, նոյնանման պարագաներում, զոհերի թիւը շատ աւելի մեծ կ’ըլլար:

Զոհերն ու վիրաւորները, առաջին հերթին, այդ պետական յեղաշրջմնան փորձի ղեկավարներուն խղճին վրայ պէտք է որ լինեն: Անոնցմէ մէկը գոնէ բանտ նստեցաւ: Միւսը սակայն երբեւիցէ որեւէ օրինական գլխացաւ իսկ չունեցաւ: 

Հ. Շ.

***********

Յատկանշական է թէ Հայաստանում որքան դժուարութիւն ունին ոմանք հասկանալու «անմեղութեան կանխավարկածի» օրինական տարրական յղացքը:

Իսկ յատկապէս անհասկնալի է այդ անգիտութիւնը, երբ որ զայն արտայայտողը տարիքով երիտասարդներ են, ինչպէս որ կը տեսնենք այստեղ: Որովհետեւ այդ մասին շփոթութեան պատճառը այն է թէ, սովետի վախտը, գործնականօրէն, կար հակառակ կանխավարկածը՝ հենց որ ոստիկանութիւնը քաղաքացի մը ձերբակալուէր, նա է որ պէտք է փաստէր իր անմեղութիւնը, եթէ ոչ, դատապարտուած էր արդէն:

Թէ ինչպէ՞ս Հայաստանում այս սովետական մտայնութիւնը անցած է նոր սերունդին անդամներու – որոնք մինչդեռ իրենք զիրենք կարգին եւրոպացի կը կարծեն -, իրօք զարմանալի բան է:

Որպէս Ռոբերտ Քոչարյանին – դասական Սփիւռքի – զօրակից, իմ ու իմ լայն շրջապատի հաստատ համոզումն է որ Երեւանում Ապրիլ 2008-ին տեղի ունեցածը պետական յեղաշրջման փորձ մըն էր, զորս օրուայ Նախագահը տպաւորիչ չափաւորութեամբ, զոհերի նուազագոյն քանակով, ազդու կերպով կարողացաւ ձախողութեան մատնել, ի պատիւ իրեն եւ ի շահ համայն Հայ Ազգին:

Եթէ դատավարութիւն տեղի ունենայ, յստակօրէն կը պարզուի այդ իրականութիւնը: Հետեւաբար, երանի՛ թէ դատավարութիւն տեղի ունենայ: Մինչ ցարդ, կայ միայն կամայական, անհիմն բանտարկութիւն: Ըստ էութեան դատի մը առաջին իսկ նիստի մը թուականի շուքը անգամ չկայ տակաւին: Ինչի՞ց են վախենում, այս աստիճան… Երեւի Ճշմարտութիւնից:

Ոհ, ի դէպ, ստորագրեալը 29 տարիներէ ի վեր փաստաբան է, Գանատայում: Այսինքն, աւելի երկար ժամանակ փաստաբան եմ եղել, արեւմտեան երկրի մը մէջ – ուր նաեւ կատարած եմ իրաւաբանական համալսարանի ամբողջ ուսումս -, քան թէ մինչեւ օրս Հայաստանի Հանրապետութեան գոյութեան լրիւ տեւողութիւնը: Ներառեալ, 1918-20ը…

Հ. Շ.

***********

Ժամանակն է ներազգային անկեղծութեան  աստիճանը բարձրացնելու:  

Այսօրուայ այն բարեացակամութիւնը կամ սիրալիր համբերանքը որ ժողովուրդի մի հատուածը կը ցուցաբերէ նոր իշխանութեան հանդէպ, եթէ այդ մօտեցման եւ հոգեվիճակի մի չնչին տոկոսը միայն նոյն ժողովուրդը շնորհէր նախկին երկու վարչակարգերուն, երկիրը այսօր շատ աւելի լաւ վիճակի մէջ կը լինէր, կը շարունակուէր վերականգնումն ու առաջընթացը:  

Եւ թէ ինչու այդպէս չէ, ինչպէ՞ս բացատրել այս տարօրինակ տրամադրութիւնը, հիմնական պատճառը շատ պարզ է՝ նախկին երկու վարչակարգերը ղարաբաղցիների ձեռքն էր:  

Տեղի ունեցած կոպիտ իշխանափոխութիւնը հիմնուած է այս բացարձակ ռասիզմին վրայ:  

Հենց այդ պատճառով ալ հանրութիւնը ընդունում է, եւ նոյնիսկ ծափահարում, երկրորդ նախագահին վիճակուած անարդար, կամայական եւ ամօթալի վերաբերմունքը: Զորս սկսած է անհեթեթ մեղադրանքի մը պատրուակով – քանզի նոր իշխանութիւնը ծոյլ եւ անատակ է, օրինական աւելի լուրջ թղթածրար մը պատրաստելու համար, տասը ամիսներէ ի վեր… բայց դա ել ոչինչ, երկրի որեւէ էական փոփոխութիւն չլինելն ել ոչինչ, նոյնիսկ վատթարացումն ու աւելցած վտանգները, ոչինչ… կարեւոր այն է որ Հայաստանը վերջապէս ղարաբաղցիներից ազատեցաւ – :

Բարի վայելում: 

Հ. Շ.

***********