Սերժ Սարգսյան՝ կարմիր քարտը անդառնալի՛ է

Ազգային գիտակցութեամբ տոքորուած բոլորս հայերս առաջին օրէն գիտէինք, մտահոգ էինք, որ Սերժ Սարգսյանը արժանի հետեւորդը չէր Ռոբերտ Քոչարյանին: 2018-ի գարնան վերջնականապէս հաստատուեցաւ այդ մտավախութիւնը:

Միշտ կ’ըսէին արդէն որ ինք հարազատ Արցախցի չէ: Հայաստանի սահմանամերձ Տեղ գիւղից է:

Բառացիօրէն անտանելի իրականութիւն մըն է որ հիմա հիմա Ռոբերտ Քոչարյանը բանտարկուած է (առիւծը վանդակ դրած, չախխալները պարում են ճաղերին շուրջը – զգոյշ մնալով սակայն որ, նոյնիսկ այդ կացութեան մէջ, շատ չմօտենան իրեն… -), մինչ Սարգսյանը հանգի՜ստ պտտում է դուրսերը:

Նրա նորագոյն ելոյթը անընդունելի էր: Ի մասնաւորի իր այն արտայայտութիւնը թէ ինք երկիրը լքեց ու յանձնեց Փաշինյանի, որպէսզի առիթ ընծայէ որ աւելի լաւ պետութիւն մը կառուցուի… մարդիկ ուղղակի ապուշի տեղ դնել է: Յատկապէս այդ ուղղութեամբ, թող չփորձէ նմանիլ Փաշինյանին, ինք չունի ժողովուրդը – մեծ յաջողութեամբ -, էշի տեղ դնելու ու խաբելու վերջինիս արտակարգ ձիրքերն ու վարպետութիւնը, դո՛ւխը, կամ աւելի ճիշդ՝ ծուխը…

Առանց որեւէ կեանքի կորուստի, կարելի էր ուրիշ ընթացք տալ 2018-ի գարնան տեղի ունեցած պետական յեղաշրջումին: Ի տարբերութիւն 2008-ին, երբ դա դժբախտաբար անհնար էր: Տպաւորիչը այն է որ էն վախտը աւելի մեծ քանակով զոհեր չեղան, շնորհիւ Հայոց Պետութեան պաշտպանների օրինակելի արհեստավարժութեան, պաղարիւն զսպուածութեան եւ օրինապահ չափաւորութեան, ինչ որ վստահաբար յուսախաբութիւն պատճառեց պետական տապալման այդ բիրտ ու վայրագ փորձի հիմնական պարագլուխին – որու միայն երկրորդական ջուդակահարը, անձեռոցը բռնողն էր, Փաշինյան կոչեցեալը – :

Սերժ Սարգսյանի հրաժարականը արդար, իրաւացի ու բաւարար յաղթանակն էր փողոցի շարժումին: Անկէ ետք կատարուածը անհասկնալի է: Բացի «Ելքի» յանցագործներից, եւ միայն խիզախ Աղուանից, մնացեալ լրիւ Ազգային Ժողովի պատգամաւորները պատասխանատու են այսօր՝ իշխանութեան բռնատիրացած այժմու ոհմակի քանդիչ ու խորտակիչ վարքագծին ու գործունէութեան: Անոնցմէ ոչ մէկը իրաւասու չէ այսօր ճգնաժամային ահազանգներ հնչեցնելու: Իսկ Սարգսյանը արդէն վերջնականապէս խաղէն դուրս է: Իր որոշումով:

Որեւէ տեսանկիւնից, որեւէ վերլուծումով, ՀՀԿ-ն արժանի չէ որեւէ կերպով «վերադառնալու» իշխանութեան: Նրա ոչ-կեղտոտ, որակաւոր եւ ընդունակ տարրերը (որոնք փոքրաթիւ չեն, եւ իրենց կարողութիւններով կրնան օգտակար ըլլար Ազգին ու Հայրենիքին), իսկապէս ու լրիւ նոր կուսակցութիւն մը թող կազմեն, կամ ել մի այլ, մարդավարի կուսակցութեան միանան, եթէ կ’ուզեն դեռ մնալ քաղաքական դաշտին վրայ, ծառայելու համար երկրին ու պետութեան:

Իսկ Ռոբերտ Քոչարյանին համար, մէկ վարկաբեկումը բաւ է՝ որ Փաշինյան մը զինք բանտ նստեցուց: Անոր վրան ալ դեռ երկրորդ նուաստացումի մը պէտքը չկայ, որ Սերժ Սարգսյան մը լինի զինք այդտեղէն դուրս հանողը, մերսի:

Մ. Հայդուկ Շամլեան
22.11.2019

Վերադարձ դէպի գլխաւոր էջ