Նիկոլ Փաշինյան՝ all the way !

Նիկոլ Փաշինյանը, իր լրագրողական ապա քաղաքական գոյութեան լրիւ ընթացքին ու տեւողութեան, երբեւիցէ, չէ հասկցած Հայաստանի իրավիճակը, եւ դեռ աւելի նուազ ըմբռնողութիւն ունի թէ ինչ է, ով է Հայութիւնը:

Իր Հայաստանը միշտ եղած է զուտ տեսական, վերացական, տարօրինակ յղացք մը, երազային ինչ-որ մի բան, որ ինք շփոթած է իրականութեան հետ: Իր գիտցած Հայութիւնն ալ՝ ամէն բանի հետ կապ ունի, բացի Հայութեան, Հայ Ազգին:

Խորապէս եւ բացառապէս delusional անձ մը եղած է, սկիզբէն ի վեր – առաջին օրէն սկսեալ որ հանրային կեանքի մէջ մուտք գործած է – : ( Բարեացակամ մօտեցումով, կարելի է նաեւ զինք համարել «տեսլականի տէր» անձ մը, visionary ռահվիրայ մը, որու տեսլականը սակայն իրականութիւն դառնալու շանս մը ունենալու համար, հարկաւոր էին տակաւին գոնէ յաւելեալ հարիւր-յիսուն տարիներ եւս: Իսկ այդ պարագաներին, երկիր մը յանձնելը այդպիսի մի մարդու… ահազդու բան է: )

Փաշինյանը չար չէ եղած ու չէ, այլ՝ չարաճճի: Թէկուզ երբեմն չափը անցընելով, եւ նաեւ ողբերգական հետեւանքներով ուրիշների համար – սակայն ոչ դիտմամբ – (ինչպէս որ օրինակի համար 2008-ի պետական յեղաշրջման ժամանակ) : Եթէ արտաքին մթին ուժեր կան՝ այն ընթացքի ետին որ զինք հասցուց ուր որ է՝ այժմ, առանց որ ինք գիտակցի իսկ որ այդպէս է, իրմէ աւելի լաւ գործիք, յարմար խամաճիկ, չէին կրնար գտնել (գոնէ մինչեւ որոշ հանգրուան մը, քանզի անոնց ալ ուզածները կարծես թէ լման տեղ չհասան, ծրագիրը լրիւ չստացուեց – բացի եթէ հիմնական նպատակը արդէն միայն ամէն բան քանդել, տակնուվրայ ընել էր – ) :

Բոլոր անոնք որոնք նուազագոյն չափով կը հետեւէին Հայաստանի իրադարձութիւններուն, այս ամէնը կամ շատ լաւ գիտէին, կամ՝ պէ՛տք է որ գիտնային:

Ապրիլ 2018-էն սկսեալ, եւս, իր ամէն մէկ քայլափոխին (pun intended), միշտ ու շատ յստակ էր թէ ինք, այդպէս է, եւ թէ ըստ այնմ պիտի շարունակուի դէպքերի ընթացքը:

Ինք, երբեք գաղտնի չէ պահած իր այդպէս լինելը, եւ այդ հիման վրայ, միշտ ու տեւաբար պարզեց՝ իր ընելիքներն ալ, չընելիքներն ալ: Թէ ըստ խորքի – երբ որ, պատահաբար, կայ -, եւ թէ ըստ ձեւի:

Զինք քաջալերողները, իրեն ծափահարողներն ու սատարողներն է որ չտեսան – կամ չուզեցին տեսնել, ձեւացուցին չտեսնել – վերոյիշեալ մինչդեռ բացայայտ, ակնառու եւ ակնյայտ իրականութիւնները:

Եւ հիմա անոնցմէ ոմանք սկսած են արդէն ասել, ի միջի այլ քննադատութիւններու, թէ Փաշինյանը անջատուած է իրականութիւնից:

Չէ: Փաշինյանը անջատուած չէ իրականութենէն: Քանզի նա երբեք չէր միացած իրականութեան:

Իր խելակորոյս (եւ/կամ իրենք զիրենք շատ խելացի կարծող) համակիրներէն ոմանք է որ՝ նոր են գիտակցում այն տարրական իրողութեան – կամ յանկարծ որոշած են զայն նկատել – :  ( Խօսքս անշուշտ խեղճ ժող’ջանին մասին չէ, անոր խաբուիլը արդէն բնական բան է: )

Փաշինյանը չէ, այժմու կացութեան հիմնական յանցաւորը:

Հետեւաբար, արդար չէ որ Փաշինյանը հրաժարի: Ոչ ալ, որ իր վարչակարգը կանխահաս կերպով վերջ գնտէ:

Աւելի քան երկու անցած տարիները, շարունակաբար, ազգային նիւթերու կապակցութեամբ, ստորագրեալը իր կեանքին ամենախոր յուսախաբութիւնը, ամենասաստիկ ցասումն ու զզուանքը ապրեցաւ, ամենասուր ցաւն ու տառապանքը կրեց, եւ այդ ալ՝ հանրային ծայրագոյն մեկուսացման վիճակի մէջ, Հայաստանի մէջ – եւ հետեւաբար Հայոց աշխարհում – տեղի ունեցող իրադարձութիւնների պատճառով:

Ինծի համար, հիմա, սկսաւ սփոփանքի շրջանը: Կը մաղթեմ որ երկարի ու տեւէ, առաւելագոյն ժամանակով:

Եթէ Փաշինյանի դէմ հոսանքը շատ սաստկանայ, պիտի սկսիմ զինք ուղղակի պաշտպանել: Մարդը բան մը չըրաւ, բան մը ալ չ’ըներ կոր, որ սկիզբէն ի վեր, բազմիցս եւ այլազան ձեւերով, յայտնած չըլլար: Ան որ չտեսաւ/չլսեց կամ չուզեց տեսնել/լսել, հիմա թող արդիւնքները լիովին վայելէ: Շատ հաճելի ժամանակներ է, որ սկսան:

Յիշեցնեմ նաեւ որ դաշնակցական ԱԺ պատգամաւորներն ալ այս մարդը վարչապետ ընտրեցին: Այդ ալ ոչ թէ մէկ, այլ երկու անգամ: Եւ զինք չընտրեցին միայն, երբ ու այն պահին որ… ինք հրահանգեց որ զինք չընտրեն. որպէսզի այդ կերպով խորհրդարանը լուծարուի, եւ ինքն ու իր վոհմակը, ընդհանուր «ընտրութիւններու» ճամբով, տիրանան իշխանութեան:

Միմիայն Աղվան Վարդանյանն է որ դաշնակցականավայել կեցուածքն ու վարքագիծը ունեցաւ, այդ խաղը չխաղալու: Շնորհիւ մարուխեանական իր դաստիարակութեան:

[N.B. ՀՅԴաշնակցութեան վերաբերեալ վերոգրեալ դիտողութիւնս փաստօրէն սիրոյ արտայայտութիւն է: Քանի որ այն նոյն խորհրդարանին մէջ մինչդեռ բացարձակ մեծամասնութիւն կազմող կամ օլիկարխային իբրեւ թէ ծանրանիստ ուժի տէր չախխալների, այդպէս խղճալի կերպով խոնարհիլն ու յանձնուիլը՝ ինքնակորոյս փողոցայիններու եւ զանոնք առաջնորդող պարզամիտ մոլորեալի մը առջեւ, զարմանալի չէր, եւ արժանի չէ ոչ յիշատակումի, ոչ ալ ցաւագին ափսոսանքի: Միակ ցաւը, Դաշնակցութիւնը տեսնելն էր, այդ կացութեան մէջ…]

Լաւ ուրեմն, եզրակացութիւն՝ Փաշինյան, ու վե՛րջ: Մինչեւ 2023:

Այսու կը յայտնեմ որ, այն վայրկեանէն սկսեալ որ Քոչարյանը բանտէն դուրս հանեն, ես պիտի դառնամ լրիւ եւ թունդ փաշինյանական, մինչեւ ծայր (իր վարչակարգին ծայրը, that is…) :

Իսկ այս ժամանակների համաճարակային իրականութիւնն ալ փաստեց որ հանրային մեկուսացումը շատ լաւ բան է, բառացիօրէն փրկարար վիճակ է, առողջութեան եւ գոյատեւման համար:

Հայդուկ Շամլեան

Քանատա, 03 Յունիս 2020

Վերադարձ դէպի գլխաւոր մուտք